Budynki nowe i stare z windami

Nowe budynki wielorodzinne są dzisiaj w większości budowane przez deweloperów. Dźwigi osobowe są instalowane nawet w budynkach niższych niż czteropiętrowe, z uwagi na zapewnienie wygody przyszłym mieszkańcom (podniesienie standardu), szczególnie gdy w tych budynkach są garaże podziemne. Deweloperzy w ten sposób poszerzają sobie również krąg potencjalnych nabywców o bardzo dużą grupę osób z ograniczoną możliwością swobodnego poruszania się po schodach. Instalowane dźwigi spełniają wszystkie wymagania bezpieczeństwa określone w dyrektywie dźwigowej. Z uwagi na znaczny wzrost kosztu 1 m2 nowych mieszkań, udział w nich kosztu wind znacznie zmalał.

Stare budynki wielorodzinne, w których zamontowane są windy, objęte zostaną wkrótce obowiązkiem modernizacji dźwigów (społeczny projekt rozporządzenia Ministra Gospodarki został w maju br. przekazany do ministerstwa). Budynki te należą głównie do spółdzielni mieszkaniowych oraz rozproszonych wspólnot mieszkaniowych.

Modernizacja dźwigów ma na celu dostosowanie ich poziomu bezpieczeństwa do takiego, jaki mają obecnie instalowane nowe dźwigi. Przy okazji, o ile będzie to możliwe, należy je przystosować do potrzeb osób niepełnosprawnych. Największe zagrożenie stanowią dźwigi instalowane w latach 1970-1990, tzw. „licencja”. Dźwigów tych jest ok. 40 tysięcy.

Już co najmniej od dwóch lat obserwuje się rosnący proces modernizacji dźwigów osobowych, w wymienionych wyżej grupach właścicieli, w oparciu o normę PN-EN 81-80:2005 – Przepisy bezpieczeństwa dotyczące budowy i instalowania dźwigów. Dźwigi użytkowane. Część 80: Zasady poprawy bezpieczeństwa użytkowanych dźwigów osobowych i towarowych.

Jedyną przeszkodą w bardzo szybkiej modernizacji dźwigów jest kwestia jej finansowania ze środków własnych i zewnętrznych.

więcej w „Administratorze” nr 7-8/2008