Poniżej publikujemy przygotowane przez PFRN założenia programowo-organizacyjne powstania izb zawodowych oraz stanowiska w tej sprawie pozostałych federacji, w tym krytyczną opinię Polskiej Federacji Organizacji Zarządców i Administratorów Nieruchomości, a także wypowiedź wiceministra infrastruktury Olgierda Dziekońskiego.

Uwarunkowania organizacyjno-programowe

powołania Samorządu Zawodowego Rynku Nieruchomości

(opr. przez PFRN)

Ustawa z dn. 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami, ujmując w określone ramy formalne warunki gospodarowania całym zasobem nieruchomości o wartości szacowanej na ok. 1 bln zł, wprowadziła obligatoryjne regulacje zawodowej działalności w obsłudze rynku nieruchomości.

Ustanowiono 3 zawody regulowane:

– rzeczoznawcy majątkowego,

– pośrednika w obrocie nieruchomościami,

– zarządcy nieruchomości,

określając równocześnie wymagania kwalifikacyjne i tryb uzyskiwania stosowanych uprawnień zawodowych i licencji.

Wprowadzono standardy, które nawiązują do rozwiązań stosowanych w krajach europejskich i USA. Jednak w Polsce praktycznie całokształt spraw związanych z uzyskiwaniem uprawnień zawodowych i licencji oraz obowiązującymi procedurami i standardami przypisano administracji rządowej. W sytuacji braku jakichkolwiek tradycji w funkcjonowaniu rynku nieruchomości i organizacji zawodowych – przyjęte przez ustawodawcę wówczas rozwiązanie było bez wątpienia właściwe.

Stan obecny charakteryzujący się rozproszeniem środowiska zawodowego trzech zawodów regulowanych związanych z rynkiem nieruchomości: rzeczoznawcy majątkowego, pośrednika w obrocie nieruchomościami i zarządcy nieruchomości, nie sprzyja wysokim wymaganiom stawianym przez rynek. Działa wprawdzie wiele organizacji i federacji, ale brak spójnej i jednolitej polityki wykonywania zawodów i działania samorządu zawodowego może powodować niespójność całości środowiska zawodowego. Powstało równocześnie wiele organizacji zawodowych w formie lokalnych, ale też i ogólnopolskich stowarzyszeń, które z kolei utworzyły zrzeszające je federacje.

więcej w „Administratorze” nr 7-8/2008