Nazwa „loft” pochodzi z języka angielskiego i według Słownika Fundacji Kościuszkowskiej oznacza poddasze, galerię lub górne piętro. Definicja ta nie w pełni odpowiada funkcji loftu, zwanego także nietrafnie „mieszkaniem industrialnym”. Lofty – to najczęściej duże obiekty mieszkalne zlokalizowane w halach po – produkcyjnych, fabrykach, magazynach itp. Odznaczają się wysokimi pomieszczeniami, wysokimi oknami. Są to mieszkania o charakterze otwartym, zazwyczaj pozbawione ścianek działowych (oczywiście z wyjątkiem sanitariatów). Lofty ze względu na ekskluzywną aranżację wynajmowane są (będą kupowane) głównie przez ludzi kultury, którzy w tych pomieszczeniach tworzą niepowtarzalny klimat, właściwy dla tej grupy społecznej.

Pierwsze lofty powstały w Londynie na terenie opuszczonych magazynów portowych zasiedlanych przez biedną ludność, często powiązaną ze światem przestępczym. W latach 60. właściciele tych coraz bardziej niszczejących obiektów zaczęli wynajmować je grupom artystycznym. Dzisiaj dzielnice te cieszą się renomą bohemy, a mieszkania stają się bardzo pożądane i drogie. Także w Paryżu artyści adaptowali na swoje pracownie stare budynki fabryczne Podobnie w Stanach Zjednoczonych, najczęściej w portach Bostonu i Nowego Jorku, zubożali artyści przystosowywali obiekty magazynowe na mieszkania i pracownie. Tak powstała słynna nowojorska dzielnica SoHo, która obecnie jest synonimem awangardy i luksusu.

Moda na lofty mieszkalne dotarła nad Wisłę stosunkowo niedawno, a było to związane z pojawianiem się licznych budynków opustoszałych po zlikwidowanych fabrykach, głównie w Łodzi i w Warszawie.

więcej w majowym „Administratorze”