Poniższe uwagi mają na celu ułatwienie zarządcom nieruchomości prawidłowe – czyli zgodne z prawem – rozwiązanie tego problemu. Stosownie do treści art. 481 § 1 kodeksu cywilnego, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie, chociaż nie poniósł żadnej szkody i chociaż opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Z treści cytowanej regulacji wynika wprost prawo podmiotowe wierzyciela do domagania się odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego. O ile w przypadku zobowiązania, w którym zarówno wierzyciel, jak i dłużnik są osobami fizycznymi omawiane zagadnienie nie budzi większych kontrowersji, o tyle w sytuacji, gdy wierzycielem jest np. wspólnota mieszkaniowa nie jest to już tak oczywiste.

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga definicja „opóźnienia”, która jest ściśle związana z zagadnieniem terminu spełnienia świadczenia. Stosownie do treści art. 15 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (DzU z 2000 r. nr 80, poz. 903 ze zm.) na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10. każdego miesiąca. W związku z tym, począwszy od dnia 11. każdego miesiąca wierzyciel może naliczać odsetki od nieterminowej wpłaty i to niezależnie od tego czy w związku z uchybieniem terminowi poniósł jakąkolwiek szkodę.

Wysokość odsetek

W tym miejscu wskazać należy, że w przypadku braku uregulowania kwestii wysokości odsetek w ramach konkretnej wspólnoty mieszkaniowej należą się odsetki ustawowe, które w chwili obecnej wynoszą 13% w stosunku rocznym. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby wspólnota mieszkaniowa podjęła uchwałę, w której określi inną (zazwyczaj wyższą) wysokość odsetek, zobowiązując tym samym swoich członków do zapłaty odsetek umownych i mobilizując ich do terminowego regulowania swoich zobowiązań.

Więcej w numerze 7-8/09 „Administratora”