Toruńskie Centrum Sztuki Współczesnej jest pierwszym całkowicie od podstaw wybudowanym w Polsce po 1939 roku, obiektem, poświęconym sztuce współczesnej.

Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu zostało powołane do życia w lutym 2006 roku przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Dzięki własnym środkom gminy oraz przyznaniu dofinansowania przez Unię Europejską, jak i dzięki dotacji MKiDN, w 2006 roku wmurowany został kamień węgielny, a w grudniu 2007 zakończono budowę.
14 czerwca 2008 roku nastąpiło uroczyste otwarcie Centrum Sztuki Współczesnej dla publiczności.

Obiekt i jego rola

Zamieszkany przez blisko 200 000 mieszkańców Toruń, jest jednym z głównych ośrodków miejskich województwa Kujawsko-Pomorskiego. Miasto, znane z kulturalnego i naukowego dorobku przyciąga rocznie prawie 2 miliony turystów z Polski i z zagranicy.

Krajobraz społeczny i życie kulturalne miasta kształtowane są też przez liczną grupę studentów. Środowisko to jest wzmocnione działalnością osób, związanych z regionalnymi związkami twórczymi, z Torunskim Muzeum Okręgowym i kilkoma galeriami, prowadzącymi niekomercyjną działalność wystawienniczą.

W stosunkowo rozbudowanej ofercie kulturalno-naukowej regionu wyraźnie brak dużej instytucji, koncentrującej się na prezentacji, rozwoju i promocji międzynarodowej sztuki współczesnej. Tą lukę wypełni toruńskie Centrum Sztuki Współczesnej.

Budynek CSW usytuowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie, wpisanej przez UNESCO na listę światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego, toruńskiej Starówki. Wybrana dla obiektu lokalizacja zadecydowała o jego rozwiązaniu przestrzennym i architektonicznym. Edward Lech, zaproponował architekturę naśladującą w charakterze - ceglana fasada - historyczne obiekty Torunia, manifestując jednocześnie nowoczesność rozwiązań architektonicznych.
Projekt architektoniczny wykonała wrocławska pracowania R2 Leszka Rubika.

Bryłę budynku rozmieszczono na podstawie kwadratu. Jednym z dziewięciu modułów składających się na postawę, jest przeszklony walec, mieszczący reprezentacyjną klatkę schodową.

Budynek składa się z trzech poziomów naziemnych oraz jednego podziemnego. Na parterze mieszczą się m.in. przestrzeń amfiteatralna, audytorium z możliwością projekcji multimedialnych i kinowych, sala do zajęć edukacyjnych, księgarnia oraz biblioteka z czytelnią.

Pierwsze piętro jest przestrzenią wystawową o zróżnicowanych wysokościach poziomów od 3,70 m w aneksach ekspozycyjnych do 7,26 m w największej dwupoziomowej sali, stwarzającej możliwość prezentacji wielkoformatowych instalacji. Drugie piętro mieści sale ekspozycyjne o wysokości 3,70 m.

Na dachu budynku, oprócz przestrzeni biurowej, znajduje się kawiarnia oraz taras widokowy.

Centrum Nauki Współczesnej dysponuje łącznie 4 000 m² powierzchni wystawienniczej, co czyni je jednym z największych ośrodków wystawienniczych w kraju.

Architektura CSW umożliwia przeprowadzenie interdyscyplinarnych i różnoformatowych działań, a wielokondygnacyjna i modularna przestrzeń ekspozycyjna pozwala na jednoczesną prezentację kilku projektów.Nowoczesne wyposażenie obiektu stwarza dodatkowo możliwości zaawansowanych technologicznie prezentacji.

Źródło: www.muratorplus.pl