Obowiązujące jest przestrzeganie wymagań ochrony cieplnej budynku, które są określone w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 15 stycznia 2002r (Dz. Ustaw nr 12, poz. 114).

Wymagania te określają graniczne wartości (maksymalne dopuszczalne) wartości współczynnika przenikania ciepła U dla przegród budowlanych, ścian, dachów, okien itp. oraz wartości wskaźnika E sezonowego zapotrzebowania energii na ogrzewanie budynku, na którego wielkość wpływa nie tylko sposób izolacji cieplnej, ale także kształt budynku, usytuowanie w stosunku do stron świata, wielkość okien itd.

Dla budynków mieszkalnych wielorodzinnych przepisy nie ustalają wartości współczynników U dla poszczególnych rodzajów przegród budowlanych, natomiast wymagają sprawdzenia czy sezonowe zapotrzebowanie energii na ogrzewanie wyrażone wskaźnikiem E (ilość kWh na 1m3 kubatury ogrzewanej na rok) nie przekracza wartości granicznych. Te wartości graniczne zostały w rozporządzeniu określone na 29 do 37,4 kWh/(m ³ , rok) w zależności od współczynnika kształtu budynku. Praktycznie oznacza to, że sezonowe zużycie energii odniesione do powierzchni użytkowej nie powinno być większe niż 90-120 kWh/(m ² , rok).

Przy analizowaniu izolacyjności cieplnej poszczególnych przegród można posługiwać się wartościami granicznymi współczynników U ustalonymi dla budynków użyteczności publicznej, a mianowicie:
dla ścian zewnętrznych pełnych U _max = 0,45W/(m ² ·K)
dla ścian zewnętrznych z otworami okiennymi i drzwiowymi Umax = 0,55 W/(m2·K)
dla ścian j.w. oraz ze wspornikami balkonu przenikającymi ścianę Umax = 0,65 W/(m2·K)
dla stropu pod nie ogrzewanym poddaszem lub stropodachu Umax = 0,30 W (m2·K)
dla stropu nad nie ogrzewanymi piwnicami Umax = 0,60 W/(m2·K)
dla okien i drzwi balkonowych Umax = 2,6 W/(m2·K)
W budynkach istniejących, w których powyższe wymagania nie są spełnione (gdyż były budowane na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów), należy w ramach przebudowy, modernizacji lub remontu kapitalnego dążyć do dostosowania przegród zewnętrznych co najmniej do obecnych wymagań.

Wymagania podawane w przepisach, są to wymagania minimalne, tzn. nie można wprowadzać gorszej izolacji (cieńszej warstwy) niż to wynika z podanych wartości. Jednak wprowadzając dodatkowe ocieplenie budynku często decydujemy się na taką grubość warstwy izolacyjnej ażeby uzyskać jeszcze lepsze właściwości ochrony cieplnej budynku, czyli lepsze izolowanie przegród zewnętrznych niż wymagane w przepisach. Wymagania te są co kilka lat zmieniane, przy czym w dziedzinie ochrony cieplnej następuje stałe ich zaostrzanie. Warto więc już obecnie dostosować się do wymagań przyszłościowych, ale jeszcze ważniejsze jest to, że wprowadzenie lepszej izolacji cieplnej opłaca się. Powiększenie grubości warstwy izolacyjnej powyżej wymaganego minimum tylko bardzo nieznacznie powiększa koszty wykonania ocieplenia, a może wyraźnie ograniczyć straty ciepła, a przez to zmniejszyć koszty ogrzewania. Należy jednak zdawać sobie sprawę, że istnieje pewne optimum grubości warstw izolacyjnych dla każdej przegrody związane z cenami energii i kosztami ocieplenia. Zwiększenie grubości izolacji powyżej tego optimum jest już nieopłacalne. Warto więc dla każdego przypadku przeprowadzić analizę opłacalnej grubości izolacji.

Budynki budowane na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat były projektowane na podstawie różnych, zmieniających się przepisów budowlanych, także dotyczących właściwości izolacji termicznej przegród zewnętrznych. W efekcie budynki budowane w różnych okresach zużywają różne ilości ciepła na ogrzewanie. Orientacyjnie można ocenić, że na ogrzanie 1m2 w ciągu całego sezonu grzewczego zużywa się następujące ilości ciepła:






KOMFORT CIEPLNY
Celem ochrony cieplnej budynków jest zapewnienie właściwego dla człowieka mikroklimatu pomieszczeń w budynkach, przy możliwie najniższym zużyciu energii (najniższych kosztach). Na mikroklimat pomieszczeń w budynkach wpływają następujące czynniki:
- temperatura (jej wartości, stałość, równomierny rozkład w pomieszczeniu),
- temperatura powierzchni przegród zewnętrznych od wewnątrz (od strony pomieszczeń),
- wilgotność względna powietrza,
- szybkość ruchu powietrza,
- zanieczyszczenie powietrza,
- jonizacja.

Jeżeli te czynniki są utrzymane w granicach najkorzystniejszych dla człowieka (optymalnych) - uzyskujemy komfort cieplny. Ma to miejsce gdy:
- temperatura w pomieszczeniach utrzymuje się w granicach 18-22oC zimą i poniżej 26 0C latem,
- temperatura wewnętrznej powierzchni przegród różni się od temperatury pomieszczeń nie więcej niż 3oC,
- wilgotność względna jest w granicach 35-55%,
- prędkość ruchu powietrza nie przekracza 0,15m/s zimą i 0,25m/s latem (powyżej tej wartości ruch powietrza odczuwamy jako przeciąg),
- zawartość CO2 w granicach 0,2-0,4 (w każdym razie poniżej 3%),
- mało jonów dodatnich.

Na mikroklimat wnętrz możemy wpływać tworząc odpowiednie izolowanie termiczne i szczelność przegród budowlanych oraz zapewniając właściwy sposób działania instalacji ogrzewania i wentylacji.


Zjawiska fizyczne w przegrodach budowlanych
Ściany, stropodachy, okna itd. ochraniają wnętrze budynku przed utratą ciepła. Jednak zawsze część ciepła przenika przez przegrodę. Ciepło wydostaje się z ogrzewanego pomieszczenia na zewnątrz budynku przez przewodzenie ciepła, przez ruch powietrza przez nieszczelności oraz przez promieniowanie cieplne. Tę „ucieczkę” ciepła z pomieszczeń na zewnątrz budynku określamy jako straty ciepła.

Szczególnie niekorzystne dla ochrony cieplnej budynku jest występowanie tzw. mostków termicznych. Są to miejsca (fragmenty) elementów w których brak jest izolacji termicznej lub izolacja jest znacznie słabsza niż w innych miejscach.. Często są to miejsca, w których ze względu na konstrukcję budynku przerwana została ciągłość izolacji. Np. mostek cieplny powstaje w fragmencie płyty stropowej, który łączy się z płytą balkonu.

Mostki termiczne, tak jak wszystkie fragmenty przegród zewnętrznych niewystarczająco izolowane - powodują, że na wewnętrznych powierzchniach tych przegród występuje zimą bardzo niska temperatura, co może powodować skraplanie się w tych miejscach pary wodnej, a jako dalszą konsekwencję - powstanie pleśni i grzyba. Dlatego też dążymy do właściwego izolowania przegród i likwidowania mostków termicznych.

źródło: www.audytor.epbd.pl