Nakłady związane z eksploatacją budynków w Polsce są zdecydowanie wyższe niż w większości krajów Unii Europejskiej. Wynika to zarówno z wysokich cen energii i ciepła, jak i strat energii wynikających z faktu, że źle zaprojektowane i źle wybudowane budynki, wzniesione zwłaszcza w okresie lat 70.-80., to budynki o wysokiej energochłonności, których stan techniczny nie odpowiada obecnym wymaganiom.

Wtedy, gdy energia była tania, nie stanowiło to większego problemu, obecnie koszty związane z prawidłową eksploatacją budynków stanowią duże obciążenie. Mam tu na myśli przede wszystkim procesy związane z ogrzewaniem pomieszczeń i dostarczaniem ciepłej wody. Szacuje się, że starty ciepła związane z jego ucieczką z budynku mogą przedstawiać się następująco:

- ściany zewnętrzne ok. 25 %

- wentylacja ok. 30 %

- okna i drzwi ok. 20 % - poddasza, stropy, stropodachy ok. 15 %

- piwnice, fundamenty ok. 5%

Straty energii wynikają w znacznej mierze z faktu, że większość budynków jest nieprawidłowo lub niedostatecznie zabezpieczona przed ucieczką ciepła z pomieszczeń. W takiej sytuacji ciepło (energia) tracone jest przede wszystkim przez duże powierzchnie niedocieplonych lub nieprawidłowo ocieplonych ścian zewnętrznych, fundamentów, piwnic, poddaszy i stropodachów oraz przez nieprawidłowe (niska jakość termiczna) bądź też niewłaściwie zamocowane i nieszczelne drzwi oraz okna.

Aby obraz problemu był pełen, nie możemy zapomnieć o stratach cieplnych powstających w wyniku działania niesprawnych systemów wentylacyjnych, a także stratach powodowanych przez anachroniczne i niskowydajne instalacje grzewcze.

Jedynym słusznym sposobem rozwiązania problemu związanego z ograniczeniem ponoszonych kosztów, jak również wyeliminowaniem problemów związanych z nadmiernym zużyciem energii (w tym zmniejszona emisja substancji szkodliwych do środowiska, zmniejszone zużycie wody itp.) jest prawidłowa termomodernizacja istniejących budynków.

więcej w czerwcowym „Administratorze”