Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU nr 75, poz. 690, zm. 2003 r. nr 33, poz. 270 i w 2004 r. nr 109, poz. 1156), zwane dalej WT-2002, określa w dziale VII „Bezpieczeństwo użytkowania” (§291 – §308) wymagania w stosunku do niektórych elementów budowlanych i wyposażenia technicznego, mające na celu zapewnienie – poza spełnieniem wszystkich warunków technicznych tego rozporządzenia – bezpieczeństwa użytkowania budynków i pomieszczeń nie tylko ich użytkownikom, ale także osobom trzecim, np. przechodniom, którym mogłoby zagrażać nieodpowiednie wykonanie pewnych elementów zewnętrznych budynku. Oznacza to, że przepisy działu VII WT-2002 nie mają bezpośrednio na celu eliminacji „barier architektonicznych” ale określają szczególne wymagania dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania budynków i ich bezpośredniego otoczenia, w tym również przez osoby niepełnosprawne (ON).

W poniższym artykule będą przedstawione i skomentowane przede wszystkim te przepisy działu VII WT-2002, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania budynków przez ON, bądź też mają znaczenie ogólne, ale wymagają skomentowania ze względu na interes ON.

Elementy budynku mogące stwarzać zagrożenia dla jego bezpośredniego otoczenia

Rozporządzenie WT-2002 zawiera następujące przepisy w tym zakresie:

§293.1. Tablice informacyjne, reklamy i podobne urządzenia oraz dekoracje powinny być tak usytuowane, wykonane i zamocowane, aby nie stanowiły zagrożenia bezpieczeństwa dla użytkowników budynku i osób trzecich.

2. Daszki, balkony oraz stałe i ruchome osłony przeciwsłoneczne mogą być umieszczane na wysokości co najmniej 2,4 m nad poziomem chodnika, z pozostawieniem nieosłoniętego pasma ruchu od strony jezdni o szerokości co najmniej 1 m.

3. Wystawy sklepowe, gabloty reklamowe, a także obudowy urządzeń technicznych nie mogą być wysunięte poza płaszczyznę ściany zewnętrznej budynku o więcej niż 0,5 m — przy zachowaniu użytkowej szerokości chodnika nie mniejszej niż 2 m oraz zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu dla osób z dysfunkcją narządu wzroku.

4. Skrzydła drzwiowe i okienne oraz kraty, okiennice lub inne osłony, w pozycji otwartej lub zamkniętej, nie mogą zawężać szerokości użytkowej chodnika usytuowanego bezpośrednio przy ścianie zewnętrznej budynku, w której się znajdują.

więcej w kwietniowym „Administratorze”