Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ze zmianami – art. 175, 181 oraz 186 – nakłada na licencjonowanych zarządców nieruchomości (jak również rzeczoznawców majątkowych i pośredników w obrocie nieruchomościami) obowiązek stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych. W rozporządzeniu ministra infrastruktury z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie doskonalenia zawodowego znajdują się aktualne, szczegółowe przepisy, jak ten obowiązek wykonywać, m.in. – zgodnie z § 8 ust.1 – licencjonowani zarządcy powinni między 27 maja 2008 r. a 31 grudnia 2009 r. uczestniczyć w dowolnie wybranych formach kształcenia w wymiarze co najmniej 24 godzin. W przyszłości termin ten będzie obejmował rok kalendarzowy.

Jednocześnie Ministerstwo Infrastruktury (MI) w serwisie internetowym www.mi.gov.pl informuje, że osoby, które nie wywiązują się z ustawowego obowiązku stałego doskonalenia kwalifikacji podlegają odpowiedzialności zawodowej, przewidzianej w Dziale V, rozdziale 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Mogą więc zostać wobec nich zastosowane kary dyscyplinarne. Ich wykaz znaleźć można w art. 178, 183 oraz 188 wymienionej ustawy. Najłagodniejsza to upomnienie, a najbardziej dotkliwa – utrata prawa wykonywania zawodu.

Dlaczego władza „ustawia” zarządców?

Nie wszyscy zarządcy przyjmują z entuzjazmem tak dalece sformalizowany sposób nakłaniania ich do pogłębiania wiedzy. – Ja sam wiem, że muszę znać przepisy określające moje obowiązki, posiadać pełną informację niezbędną do dobrego gospodarowania powierzonym mi majątkiem. W przeciwnym przypadku nie utrzymam się na rynku lub będę zarabiał tak mało, że nie utrzymam rodziny. Wystarczy mi dobra informacja o szkoleniach organizowanych przez stowarzyszenia zarządców lub firmy prywatne zajmujące się edukacją. Sam wybiorę tematy, które mnie interesują, są dla mnie ważne, ale trudne do samodzielnego zgłębienia. Po co więc rząd i Sejm, urzędnicy i posłowie mają mnie prowadzić za rączkę? – mówią osoby niezadowolone z sejmowo-ministerialnego „ustawiania”.

Niestety, prawda jest taka, że wielu zarządców nie czuje potrzeby poszerzania swoich wiadomości, choć, oględnie mówiąc, bywają one skromne. Irena Scholl

Więcej w nr.11/2009 „Administratora”