Czy oznacza to, że jego wiedza na ten temat jest wystarczająca? Znane mi przypadki pokazują, że niestety, nie. W większości przypadków mamy do czynienia z obiektami mieszkalnymi, ale nie tylko, bo bardzo często w administracji są także obiekty handlowe, magazynowe lub użyteczności publicznej. Różnią się one trochę od mieszkaniowych, szczególnie w eksploatacji, ale o tym powiemy, gdy dojdziemy do bardziej szczegółowych opisów. Aby móc pisać o eksploatacji instalacji centralnego ogrzewania, trzeba najpierw poświęcić trochę czasu na parę zasad fizycznych, które w takiej instalacji rządzą. Na początek opis takiej instalacji. Ktoś może powiedzieć „każdy instalację zna i szkoda na to czasu”. Czy rzeczywiście znajomość wodnej instalacji centralnego ogrzewania jest tak dobra, że szkoda na to czasu? Myślę, że parę słów przypomnienia, każdemu się przyda. Rozpocznijmy od źródła ciepła, które zasila naszą instalację. Zaczynając od największych będzie to: elektrociepłownia z siecią przewodów i stacjami wymiennikowymi (tzw. węzły cieplne), kotłownie osiedlowe, także z siecią przewodów i węzłami przyłączeniowymi, kotłownie lokalne umiejscowione w ogrzewanym budynku i na końcu, bardzo obecnie popularne ogrzewanie indywidualne lokali z kotłem gazowym lub małą centralą cieplną jako źródłem ciepła (ogrzewanie etażowe). W każdej instalacji centralnego ogrzewania jest pompa wprawiająca w ruch wodę (pomijam ogrzewanie grawitacyjne, obecnie prawie niespotykane), układ stabilizacji ciśnienia i, na końcu, grzejniki przekazujące ciepło do pomieszczenia. Każdym z tych elementów zajmiemy się osobno.

więcej w numerze 2/09 „Administratora”