W budynkach usługowych (użyteczności publicznej) udział zużycia energii w celu ogrzania i chłodzenia pomieszczeń jest zbliżony do wyżej wymienionego, przy większym udziale energii do zapewnienia oświetlenia i pracy urządzeń elektrycznych.

Koszt ogrzewania zależy od cen energii i paliw na rynku światowym. Szczególny wzrost cen w ostatnich latach zanotowano w odniesieniu do ropy i gazu, rys. 2, które w znacznym stopniu wahają się w zależności od bieżącej sytuacji politycznej na świecie, rys. 3. Widoczny jest również ogólny trend wzrostu cen energii wynikający z nieustannego rozwoju globalnej gospodarki, który pomimo zwiększonej efektywności wykorzystania przekłada się na rosnące potrzeby dostaw energii, rys. 4 i 5. Na rys. 6 pokazano roczny wzrost, wyrażony w %, dostaw energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Dane na rys. 2 do 6 wg informacji zawartych na www.iea.org

Koszt ogrzewania budynku o określonej jakości energetycznej będzie różny w zależności od warunków klimatycznych w odniesieniu do jego lokalizacji, a w konkretnym sezonie grzewczym wynika z jego długości i surowości (rys 7a i b). Na rys. 7c przedstawiono przykładową charakterystykę zapotrzebowania na moc cieplną do ogrzewania pomieszczeń i podgrzewania wody, w zależności od temperatury zewnętrznej.

Orientacyjne, aktualne koszty ogrzania jednego metra kwadratowego budynku mieszkalnego o jakości odpowiadającej obowiązującym wymaganiom technicznym dotyczącym oszczędności energii i izolacyjności cieplnej, w przeciętnych warunkach sezonu grzewczego w Polsce, w zależności od zastosowanego źródła energii, zilustrowano na wykresie pokazanym na rys. 8.

Ocenia się, że w starszych budynkach, niespełniających wymagań stawianych współczesnym budynkom, koszt ogrzania jednego metra kwadratowego może być do około 2,5 razy wyższy. Aby utrzymać miesięczne koszty ogrzewania takiego budynku na racjonalnym poziomie część właścicieli nieruchomości decyduje się na niedogrzewanie pomieszczeń, a więc na użytkowanie w warunkach dyskomfortu cieplnego.