Zakup nieruchomości.
Nieruchomość nabyta przez podatnika może zostać zaewidencjonowana jako środek trwały lub jako towar do sprzedaży. Zdarzają się także sytuacje, kiedy nieruchomość jest kupowana na potrzeby własne, ale na okres krótszy niż rok, co oznacza niemożność zaliczenia jej do środków trwałych. W przypadku zakupu nieruchomości przeznaczonej do wynajmowania powinna ona zostać zaliczona do środków trwałych; wydatek na zakup nie może zostać odliczony od przychodu (nie może być kosztem uzyskania przychodu). Kosztem podatkowym stają się natomiast odpisy amortyzacyjne odzwierciedlające zużywanie się nabytego składnika majątku. Wynika to wprost z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT (art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT), zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych. Wydatki te staną się kosztem uzyskania przychodów wyłącznie w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Pomniejsza się je wtedy o dokonane już odpisy amortyzacyjne. Środki trwałe to rzeczy:
1) stanowiące własność lub współwłasność podatnika,
2) nabyte lub wytworzone przez podatnika,
3) kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
4) o przewidywanym okresie używania dłuższym niż 1 rok,
5) wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością lub
6) oddane przez niego do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu.

Autor: Stella Beszczyńska

więcej w gazecie Administrator w Nr grudniowym